Aanvullende informatie op het boek Verborgen in doosjes.

Naast het merk, type glasplaat en gevoeligheid van de emulsie ontdekte ik op sommige doosjes wat potloodkrabbels, stempels en een zegel.

Op één Hauff doosje staat een zegel van fotowinkel Kraus uit Stuttgart en met potlood het getal 29,55. Niet goedkoop zou je denken 29,55 mark voor 12 glazen plaatjes. Maar in de Weimarrepubliek was de inflatie rond 1923 gigantisch. In 1921 was 330 mark gelijk met met 1 Amerikaanse dollar, de daling ging zo sterk door dat je in 1923 voor 1 dollar, 4,2 biljoen mark kreeg.

Hauff glasnegatieven

Met de voorgaande informatie in combinatie met het Brebico doosje kan ik niets anders concluderen dat de eigenaar van het materiaal regelmatig in Duitsland kwam.

Op een aantal doosjes staat wat met potlood geschreven. Ik kon dit ontcijferen naar het woord ‘Ontwikkeld’. Ik neem aan dat dit door de fotohandelaar erop is gekrabbeld nadat hij in de donkere kamer zijn werk had gedaan. Alhoewel het ook goed mogelijk is dat de fotograaf dit zelf deed, op één doosje staat een recept om zelf met chemicaliën aan de slag te gaan.

Wellington glasnegatieven

Op twee staat een stempel waarvan ik alleen het adres kon ontcijferen. Oudekerkhof 34 Utrecht, Tel. 1222. Door met dit adres op diverse websites te zoeken ontdekte ik dat het een stempel is van de Handel in Fotoartikelen, De Bussy & Voorduin. Een winkel die in 1921 werd geopend en tot 1968 bleef bestaan in hetzelfde pand. Gek genoeg was de eerste eigenaar Willem Hendrik Groot Enzerink. Het is mij dan ook niet duidelijk waar die bedrijfsnaam vandaan komt. Maar onze fotograaf die het negatiefmateriaal daar kocht woonde waarschijnlijk in Utrecht.

Kopie uit het handelsregister | Utrechts archief

Type camera

Het blijft een beetje gissen welke camera’s de fotograaf in zijn bezit had. We hebben twee formaat negatieven, 13x18cm en 9x12cm. Aan de hand van deze twee formaten is wel te achterhalen wat voor type camera’s het waren. In ieder geval geen houten logge camera, hetgeen we kunnen afleiden aan het soort foto’s  die de fotograaf maakte. Het zijn beiden waarschijnlijk inklapbare modellen geweest. Bij het openen schoof de lens met daarachteraan de balg eruit over de deksel. De negatieven plaatste je van tevoren in het donker in speciale houders. Op die manier kon je snel een nieuw negatief in de camera plaatsen door alleen de houder te verwisselen.

Hemax klapcamera
0

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.